بررسی جشن های برگزار شده با عنوان کنسرت Play Back و نقدی بر آن !

حتما تبلیغات کنسرت های مختلف را در گوشه کنار شهر خود گاها دیده اید و یا در بعضی از این برنامه ها شرکت کرده اید. چقدر از برنامه هایی که در آن شرکت کرده اید رضایت داشته اید و چقدر فکر می کنید پولی که به خاطر خرید بلیط برنامه ها پرداخت کرده اید به همان میزان خدمات دریافت کرده اید؟! آیا سالن هایی که در آن برنامه اجرا می کنند مخصوص کنسرت و همایش های اینچنینی بوده یا سالن ورزشی یا سینمایی بوده است !؟

در 3-4 سال اخیر مقولهء کنسرت های پلی بک package که با حضور تعدادی خوانندهء سرشناس برگزار می شود شدت گرفته بود. در سال 86 در یکی از همین کنسرت ها که اوج برنامه های پلی بک بود بیش از 5000 بلیط فروخته شد و قیمت بلیط ها حدود 2 برابر کنسرت استاد شجریان در همان تاریخ در اصفهان بود. این روند باعث شد برخی تهیه کنندگان کار را به جایی برسانند که قیمت را با قیمت بلیط های اجرای زنده مساوی بفروشند ! جای تعجب داشت که چرا همزمان با افزایش قیمت بلیط های برنامه های پلی بک چرا کیفیت خدمات ارائه شده افزایش نیافته است!؟

اوایل مردم برای دیدن خوانندگانی که به دلایل مختلف کمتر دیده شده بودند و فقط ترانه هایشان در همه جا شنیده می شد به هر قیمتی بلیط تهیه می کردند تا از نزدیک خوانندهء مورد علاقهء خود را ببینند. این روند ادامه داشت تا جایی که مخاطب احساس کرد تمام آن چیزهایی را که می خواست ببیند - دیده است !  آرام آرام خواندگان مطرح یکی پس از دیگری دور برنامه های پلی بک را خط کشیدند. آنها می دانستند حضور در این مراسم ها آنها را از جایگاه فعلی شان به زیر خواهد کشاند! مردم خسته شدند از بس لب خوانی آنها را روی استیج به نظاره نشستند ! سوال هایی در ذهن مخاطب شکل گرفته بود که چرا خوانندگانی در این سطح کنسرت زنده اجرا نمی کنند !؟

کم کم تهیه کنندگان هم رو به اجرا های زنده آوردند و بازار این کنسرت ها روز به روز داغ تر شد ! ولی...  برخی تازه از راه رسیده ها که توانایی اجرای کنسرت زنده  را در خود نمی دیدند شروع به انجام کارهایی کردند که لطمه های جبران ناپذیری به موسیقی وارد ساخت ! جشن های پی در پی در هر مناسبتی با قیمت های بالا در مکان های پرت و دور و نزدیک و سینماهای متروک و... آینها اعتماد مردم را به قشر خواننده به کل از بین برد. آنها حتی حاضر نبودند دستمزد واقعی خوانندگان مطرح خود را پرداخت کنند. بنا بر این فقط کسانی در این package های پلی بک باقی ماندند که به نوعی کمبودی در خود احساس می کردند و فقط دوست داشتند دیده شوند! غافل از اینکه مردم پول می دهند- بلیط می خرند - تا آنها را از نزدیک ببینند ! در حالی که ناچیز رقمی از سود این برنامه ها هم به خوانندگان آن نمی رسد ! این خوانندگان که اکثرا بصورت مجانی در این برنامه ها شرکت می کنند حتی به این فکر نمی کنند که "اگر برای خودشان ارزش قائل نیستند-کاش احترام همکارانشان را حفظ می کردند!".

 سطح کیفی این کنسرت ها هم روز به روز در حال نزدیک شدن به یک مهمانی خانوادگی یا دوستانه بود! بی نظمی و ازدهام جمعیت ! در یکی از این برنامه ها که اخیرا در تهران برگزار شد با وجود این که نام 6 خواننده جوان و تاحدودی مطرح در تبلیغات برده شده بود - در روز اجرا حدود 13 نفر اجرا کردند که جالب ترین نکته این بود که سهم پر مخاطب ترین خوانندگان آن برنامه که بیشترین بلیط به خاطر آنها خریداری شده بود به ازای هر 2 نفرشان فقط 5/1 ترانه بود.(یکی از آنها یک تراک و دیگری نصف تراک اجرا کرد) . این در حالیست که تهیه کنندگان این برنامه بیشتر به فکر تعریف و تمجید های فامیلی بودند تا احترام به مخاطبان حاضر در سالن ! در این بین سهم خانوادهء تهیه کننده هم جالب بود : برادر تهیه کننده 2 تراک / دایی تهیه کننده که مجری برنامه هم بود یک تراک / دوستان تهیه کننده که او را ساپورت مالی کرده بودند جمعا 6 تراک / و خود تهیه کننده هم یک تراک با صدای خودش اجرا کرد ! و این یعنی نهایت توهین به شعور مردمی که به خاطر خوانندگان جوان مملکت و حمایت از آنها بلیط خریده و در سالن ها حاضر می شوند!!!

از سوی دیگر همزمان با این برنامه ها که آبروی موسیقی را به زوال نزدیک می کند - برنامه های اجراهای زنده ای که جدیدا در سالن هایی مجلل از جمله مرکز همایش های برج میلاد برگزار می شود به نوعی احترام به مخاطب و ارزش قائل شدن برای خواننده و مخاطبانش را به ارمغان آورده است.

** جمع بندی کلی از این همه جملهء پراکنده :

1- خوانندگانی که بدون دریافت هزینه در این کنسرت ها شرکت میکنند باعث خراب شدن بازار دیگر شایستگانی می گردند که حاضر نیستند خود و هنرشان را به ارزانی بفروشند !

2- مردمی که از این برنامه ها (با خرید بلیط) حمایت می کنند مطمئن باشند که چیزی از این پول ها در جیب آن خواننده ای که دوستش دارند نمی رود و فقط با این کارشان جیب تهیه کنندگان مکار را پر می کنند !

3- تهیه کنندگان جوانی که دوست دارند فردا چند میلیون بیشتر ازامروز در حسابشان باشد چرا به اجراهای زنده در مکان های مجلل رو نمی آورند؟ چرا نمی فهمند که اگر پول خواننده های برنامه را کم بپردازند - به نوعی مدیون آنها هستند ؟! مگر شما ایرانی و مسلمان نیستید ؟ پس چرا نمی آیید با احترام به مخاطب راه را برای کسب درآمد خوانندگان جوان حاضر در این مراسم ها بگشاییم تا هر روز شاهد پیشرفت روزافزون آنان باشیم !!؟

به امید فردایی بهتر برای موسیقی داخلی ایران